Η εποχή που οι designers έξυναν επιμελώς τα μολύβια τους για να σχεδιάσουν κάποιο πρωτοποριακό yacht πέρασε ανεπιστρεπτί. Οι νέες τεχνολογίες εισέβαλαν στις ζωές μας,κάνοντας τα πράγματα όχι απαραιτήτως πιο εύκολα αλλά σιγουρα πιο σύγχρονα.

Γιατί, όσον αφορά την ιδέα και τη σύλληψή της τίποτα δεν έχει αλλάξει. Οι ιδιοφυίες όσο και οι μετριότητες με ψηφιακό

3D design ή μη, το ίδιο άρτιο ή μέτριο αντίστοιχα αποτέλεσμα θα πράξουν έτσι κι αλλιώς.

 

Τι ακριβώς είναι όμως το τρισδιάστατο design;

Με απλά λόγια είναι μια εφαρμογή της γεωμετρίας πάνω σε όγκους.Έχεις ένα σχήμα που θέλεις να το υλοποιήσεις και για να το κάνεις, πρέπει να δουλέψεις πάνω σε γραμμές που στο τέλος να μη δίνουν καμία παραμόρφωση.

Ουσιαστικά θα ΄λεγε κανείς ότι είναι η γεωμετρική εξίσωση ενός σχήματος. Παλιά, τα εξωτερικά τμήματα ενός σκάφους τα έκαναν οι ναυπηγοί, που γνωρίζουν αρκετά. Με μια μεγάλη διαφορά όμως: Ο ναυπηγός δεν έχει την καλλιτεχνική ευαισθησία που έχει ένας designer, ούτε την οπτική του περί αισθητικής. Συνεπώς, η τεχνική γνώση σε συνδυασμό με την αισθητική δίνει το ιδανικό αποτέλεσμα.

 

Αρχιτέκτονες όπως οι Ron Holland, George Steers, Robert Tucker, Stefano Righini, German Frers, Philippe Starck, Tony Castro ή Espen Oeino ανήκουν στα πιο λαμπρά μυαλά του χώρου, ενώ τα έργα τους, γιατί μόνο σαν έργα μπορεί να τα δει κανείς, έχουν κατά καιρούς αγιοποιήσει οι κριτικοί του design με συνέπεια σήμερα να απολαμβάνουν θεική μεταχείριση από τον χώρο της ναυπηγικής βιομηχανίας και όχι μόνο.

Φυσικά όταν κάποιος σχεδιάζει πολυτελή παιχνίδια και αντικείμενα για μεγάλα παιδιά τον πρώτο λόγο έχει η φαντασία έστω κι αν πολλοί καταξιωμένοι σχεδιαστές επιμένουν να υποστηρίζουν ότι δεν φτιάχνουν σκάφη απλά εντυπωσιακά που θα καθυποτάξουν τους ιδιοκτήτες τους αλλά yachts σε ανθρώπινη κλίμακα που θα φιλοξενήσουν ανθρώπινες εμπειρίες

Σε κάθε περίπτωση ακόμα κι αν κάποιοι επιμένουν να γυρνούν την πλάτη στην «μάστιγα» της ψυχρής αισθητικής με ένα retour στην λιτότητα και την ευημερία των χώρων, οι μεγαλεπήβολες διακοσμητικές προτάσεις δεν λείπουν ποτέ αφού τελικά αυτό είναι το τελικό ζητούμενο.

Τοιχογραφίες στα ταβάνια, τραπεζαρίες με περίτεχνο φωτισμό μόνο και μόνο για να δημιουργηθεί ατμόσφαιρα ή φύλλα χρυσού σε κιγκλιδώματα σκάλες είναι μερικά απο όσα μπορεί να ζητήσει και να ονειρευτεί κανείς αρκεί να είναι διατεθημένος να πληρώσει το αντίτιμο.

 

Από εκεί και πέρα, ανατρεπτικές φόρμες, αεροδυναμικές γραμμές, γάστρες αριστοτεχνικά ζωγραφισμένες και σχεδιασμένες, ελλειπτικές γυάλινες επιφάνειες, χρώμα σε όλες του τις διακυμάνσεις, puzzle design, yachts που θυμίζουν ιαπωνικά origami και αντισυμβατικά lay out είναι τα πιόνια για ένα φιλόδοξο παιχνίδι εντυπωσιασμού που οι σύγχρονοι μαικήνες του design παίζουν έξυπνα και συχνά με όρους άκρως ανταγωνιστικούς.

Όταν ωστόσο μιλά κανείς για τον σχεδιασμό ενός yacht ή καλύτερα για έναν naval designer θα πρέπει να λάβει υπόψιν αρκετές παραμέτρους.

Εδώ δεν μιλάμε για ένα σπίτι, ή για ένα οποιοδήποτε gadget που ακόμα κι αν είναι περιττό ή δυσλειτουργικό θα βρει την θέση του σε κάποια εκκεντρική συλλογή των απανταχού hi-tech υστερικών. Μιλάμε για ένα θαλάσσιο αντικείμενο που οφείλει να τηρεί συγκεκριμένες προδιαγραφές, να είναι 100% ασφαλές και λειτουργικό και σαφέστατα κάθε σχεδιαστική... τρέλα να είναι προσαρμοσμένη απόλυτα και αρμονικά στο υδάτινο περιβάλλον αλλά και στις όποιες διαθέσεις του ανέμου.

 

Ο βαθμός δυσκολίας λοιπόν ανεβαίνει και τα περισσότερα ναυπηγεία πριν συνεργαστούν με κάποιον διάσημο αρχιτέκτονα ή σε συνεργασία μαζί του επενδύουν εκατομμύρια ευρώ σε έρευνες και εξαντλητικές δοκιμές, ώστε πριν οποιοδήποτε luxury item πέσει στο νερό να είναι τσεκαρισμενο ακόμα και στην παραμικρή λεπτομέρεια.

 

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι πολλοί καταξιωμένοι designers όπως ο Bruce Farr πριν επιλεγούν από κάποιον μεγιστάνα έχουν περάσει από την σχεδίαση αγωνιστικών σκαφών και δη σε μυθικές ρεγκάτες καθώς εκεί η υψηλή τεχνολογία θεωρείται ευαγγέλιο στα χέρια των δημιουργούν με την χρήση περίτεχνων υλικών που έχουν σαν βάση τον άνθρακα (ανθρακονήματα) και γάστρες σχεδιασμένες με ακρίβεια χιλιοστού. για έναν και μόνο σκοπό: Την κατάκτηση του κυπέλλου!

Φυσικά στα πολυτελή yachts ιδίως όταν μιλάμε για διψήφιο ή τριψήφιο νούμερο σε μέτρα, επιδόσεις και πολυτέλεια ισοσκελίζονται στη μέγιστη κλίμακα. Αυτό είναι άλλωστε το τελικό ζητούμενο. Κυρίαρχο υλικό ο πολυεστέρας που αντικατέστησε τον χάλυβα και το ξύλο και που κατεργάζεται σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους στους οποίους επικρατούν οι ιδανικές συνθήκες, πίεσης, θερμοκρασίας και υγρασίας. Σήμερα ωστόσο κατασκευάζονται και μεταλλικά σκάφη καθώς επίσης και ξύλινα ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις κατασκευάζονται σκάφη και από... μπετόν. Αυτά όσον αφορά την υπερκατασκευή γιατί στους εσωτερικούς χώρους το ξύλο παραμένει ο αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής.

Σήμερα, στο χώρο του yacht design υπάρχουν εκείνοι που ασχολούνται με το εξωτερικό κομμάτι, άλλοι που επιστρατεύονται αποκλειστικά για τους εσωτερικούς χώρους και πολλοί φυσικά – εδώ μιλάμε για μεγάλα γραφεία - που αναλαμβάνουν και τα δύο μέρη για ένα αποτέλεσμα πιο συγκροτημένο με ενιαία άποψη και αισθητική.

 

Αν λοιπόν ακούσετε κάπου τους όρους three-dimensional και interior design είναι αυτό που λέμε δύο σε ένα, από έναν άνθρωπο και την ομάδα του που καλούνται να κάνουν θαύματα και τις περισσότερες φορές το επιτυγχάνουν, όπως οι διαβόητοι. Lazzarini & Pickering, το Studio Zuccon και το Studio Vafiadis που έχουν σφραγίσει με την υπογραφή τους κολοσσούς όπως τα Wally και τα Ferretti.

Η λογική που ακολουθείται είναι η εξής: υπερκατασκευή, exterior styling, μελέτη των εσωτερικών χώρων και κατόπιν ακόμα και σχεδιασμός επίπλων, μοκετών, υφασμάτων κτλ. Ένα από τα πιο λαμπρά ονόματα του χώρου, ο δικός μας Lally Poulias, αποκαλύπτει ότι του έχει ζητηθεί εκτός από τα παραπάνω να σχεδιάσει ακόμα και τα πόμολα καθώς αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου τον σχεδιασμό του σκάφους.

 

 Τελικά όσον αφορά το yacht design ο μόνος περιορισμός είναι το χρήμα. όταν αυτό υπάρχει τότε όλα μπορούν να συμβούν γιατί πολύ απλά για ένα ακριβό παιχνίδι για ενήλικες, η υπέρβαση στυλ και ύφους είναι επιβεβλημένη...