Ο λόγος για την παρακάτω αναφορά δεν είναι η κελαινεφής εποχή που διανύουμε, αλλά οι πολλές καταιγίδες που συνάντησαν όσοι ταξίδεψαν φέτος στο Ιόνιο και το Αιγαίου από τα μέσα Μαΐου μέχρι και τον Ιούνιο.

Η προσέγγιση θα είναι πρακτική, έτσι ώστε να μπορέσει κάποιος βλέποντας κάποια συγκεκριμένα σύννεφα να καταλαβαίνει τι μέλλει γενέσθαι στο άμεσα μέλλον στην περιοχή στην οποία ταξιδεύει.

 Θα ξεκινήσουμε με τα σύννεφα που παρουσιάζονται μπροστά από μια καταιγίδα. Ακούν στο όνομα shelf clouds  ή σύννεφα λαίλαπας κατά το ελληνικότερο. Αποτελούν υποκατηγορία των arcus (νεφικό τόξο) μαζί με τα roll clouds (κυλινδρικά νέφη) τα οποία όμως είναι πολύ σπάνια στη χώρα μας.

Πότε τα βλέπουμε;

Μπροστά από δυνατές καταιγίδες μπουρίνια. Άρα είναι πολύ σημαντικό να μπορούμε να τις ξεχωρίσουμε γιατί στη συνέχεια ακολουθεί πολύ δυνατός αέρας με βροχή.  Ο κρύος αέρας του καθοδικού ρεύματος του μπουρινιού εκδιώχνει βίαια προς τις παρακείμενες θερμές και υγρές αέριες μάζες.

Αυτές ανεβαίνουν στο μπροστινό τμήμα ενός μετώπου ριπών (σπιλιάδων), και δημιουργούν το συγκεκριμένο νέφος.  Τέτοιους σχηματισμούς νεφών βλέπουμε όταν υπάρχει σταθερότητα στην ατμόσφαιρα κοντά στη βάση του καταιγιδοφόρου νέφους. Τα νέφη λαίλαπας σχεδόν πάντα βρίσκονται στις παρυφές ή συνδεδεμένα με το μητρικό σύννεφο, συνήθως ενός σωρειτομελανία όπως προαναφέραμε.  

 Αξίζει να πούμε ότι πολύ συχνά ο κόσμος τα μπερδεύει με το νεφικό τείχος το οποίο βρίσκεται όχι στο μπροστινό αλλά στο πίσω μέρος μιας καταιγίδας.